Bir umuttu gönüllerdeki
Meğer yalanmış sözleriniz
İnandıkça eksildik biz
Pişmanlık oldu verdiğiniz

Dost diye bağrımıza bastık
Doğru sandık sözünüzü
Bir ömür yükünüzü çektik
Geç tanıdık özünüzü

Güvenip de ardınız sıra
Yıllar boyu yürüdük biz.
Sözlerinize umutla sarılan
Gönüllerimizi sömürdünüz.

Yoksul aç,emekli perişan
İşçi emekçi alamıyor hakkını
Bir avuç mutlu azınlık için
Değişti memleketin kaderi.

Ormanlarıma baltalar vurdu,
Can evinden yaralandı dağlar.
Gündüz bulut yas tuttu,
Gece ağladı gökyüzü

Siz konvoylarla geçip gittiniz,
Makamlarda saltanat sürdünüz.
Halkın sofrası küçülürken
Kendi sofranızı büyüttünüz.

Yokluğun gölgesi düştü,
Boynu bükük memleketime.
İşçi, emekli dert içinde,
Ah eyledi hâline.

Artık dinmez göğün uğultusu,
Mavinin, yeşilin,
mazlumun feryadı.
Boran olur,fırtına olur ,
Devirir geçer sahtekar
saltanatlarınızı

Yiğit Metin Sevindik