Gökyüzünde ihtilaller, ay küsmüş güneşine
Bin kandiller yanar evlerinde
Neden diye sorma, sorma neden
Sen gittin diye... yansa da kandiller, karanlık gönlümdeki sokaklar
Akşamlar olur... gün solar neden ?
Eski tadı kalmamış gülen aynaların solgun yüzünde
Neye baksam, nerde arasam
Yoksun bu alemde, yoksun, yoksun neden ?

Soruyorum gözlerime
Bu hüzün, bu yağmur, bu bulut neden ?
Gizli bir alev içinde tüten
Hicran bu, ıstırap bu, gözümde sağanağım bu
Birini beklerim... belki gelirsin
Avunurum hayalinle... gerçekler nerde ?
Bir resmin var baktığım şimdi elimde
Yarısı yırtılmış, gözleri bende
O yazdığın bana hani mektuplar nerde

Ömrümü heba etmişim gözyaşlarımla
Bahçemde hazanmış, derip toplanmış
Şarkılar söylermiş ağlayan ruhum
Sen ömrümün ilk aşkı, son bestesi yar
Gel yeniden başlatalım bir bahar
Bahar sendin, aşk sen, gözümde yaşlarla
Ağlayan ben, yazan ben, şarkılarla avunan
Benim. Mevsimler boyu aradığını bulamayan
Mektuplar yazardım... her biri heyecan, romanlar gibi
Yaşamak bir başka şarkıydı dudaklarımda
Şimdi yok ki o zaman
Her şarkı bir hıçkırık oldu

Sen o sonsuz diyarın tek şarkısıydın
Şimdi, bu seferde gittin
Şarkılarımın suskunluğu söyleyemediğim, dudaklarımda
Yine zonkluyor şakaklarım
Gözlerim ağrıyor yoksun diye
Sen üzülme... üşümelerimde yine kendim ısıtırım dünyamı
Çünkü
Gerçek olmayan bir dünya yarattım kendime
Ayrılıklar sarmış hayallerimin ötesini
Kötülüklere sıktım tüm kurşunlarımı
Ağlıyor gökyüzü, yıldızlar matemde
Boğuyor beni simsiyah bulutların tümü
Gülemem, unuttu dudaklarım hayli zaman bunu
Yasaklara büründü her halim
Gel, bir seferde gör beni
Dağ gibi çaresizlikler sırtımda

Böyle değildi eskiden yaşamak
Şimdi umutlarım avuçlarımda tutsak
Tek yaptığım, çaresiz uyanmak sabahlara
Yol alıyor zaman, aldırmadan çaresizliğime
Fırtınalar esiyor içimin çöllerinde
Seni arıyorum, karanlıklarımda bir ses
İsmini haykırıyor, yoksun !

Sesimin kanlı parçalarına yenik düşüyor ismin
Yine düşüncelerimde sen
Düşlerimde sen
Kanamalı bir akşam daha yokluğunda
Ne zaman mutlu bir rüya görsem
Gözlerimde parçalanıyor tüm aynalar
Aynalarda binlerce gözyaşı damlaları
Türküler yaralarıma ilaç olmuyor işte yine
Bin yerimden kırılıyorum
Akşamın hatıraları gözlerimde

Günay Koçak

27. 7. 2026