Meyletme güzelin şuh cemaline,
Aşıklar bağından sorarlar seni.
Nefsine hâkim ol düşme eline,
Dünya denen handa yorarlar seni.

Aşikâr eyleme dilin bülbüle,
Sahra’yı dolaşıp karışsan Nil’e.
Seyyahı misali varsan her ile,
Şol kara toprağa kararlar seni.

Gönül Saray’ında tahtına kurul,
Bir kalp tabibinin elinde yoğrul.
Hak bildiğin yolda çabala yorul,
Bil ki sevgiliye sunarlar seni.

Sevgiyi saygıyı yazsın kalemin,
Bu dünyada bir gün biter elemin.
İnsana ders olsun daim kelamın,
Unutmaz hicranlı pınarlar seni.

Kirletme dilini günah kiriyle,
Kalbin sakinleştir seher yeliyle.
Gönülleri yıkma kibir seliyle,
Musalla taşında kınarlar seni.

Değişti insanın sözü erdemi,
Ağzında kalmadı dilinin gemi.
Sohbetinde çıkmaz çayının demi,
Gidince yurdundan anarlar seni.

Güvenme dünyanın malı mülküne,
Sahip çık ezkâr’lı gönül ülküne.
Gözünü kaptırma makyajlı üne,
Kefen denen çula sararlar seni.

Dindari aşkını sakla özünde,
Bir ömür yanarsın gönül közünde.
Yalan dolan olmaz aşkın sözünde
Bir gül goncasında sınarlar seni.

DindariOsman Dindar/ist.