5
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
69
Okunma
Demek ki unutmuşsun bir zamanları,
Kalbime düşürdüğün ilkbaharları.
Bir bakışınla ışık olan yolları,
Şimdi sessizliğe bırakıp gitmişsin.
Demek ki unutmuşsun gül kokusunu,
Bir duanın gizli huzur dokusunu.
Avuçlarda büyüyen umut tohumunu,
Rüzgârlara savurup geçmişsin.
Demek ki unutmuşsun yıldız sesini,
Geceye emanet edilen sevgiyi.
Ayın beyaz avucundaki yeminleri,
Sessiz bir hüzün gibi silmişsin.
Demek ki unutmuşsun gönül dilini,
Bir tebessümle çoğalan sevgiyi.
Ben hâlâ adını duayla anarken,
Sen beni zamana bırakıp gitmişsin.
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz