"Neydi beni,
gece ansızın uyandıran o korku.
Kokunu odama getiren,
suretini düşlerime iliştiren de ne?
Düşüncelerimi ilmik-ilmik senle işleyen,
kaçmak isterken senden,
olduğum yerde beni,
emrine amade put eden de ne?
Bedenimin bedeninle yollarını kesiştiren,
çalıyı dolaşırken,
her seferinde,
beni it-e, it-lere bulaştıran bu kör talih de ne?
Şeytan görsün yüzünü deyip,
iknalara kandırmışken benliğimi,
seni karşıma çıkarıp da,
beni -salavata- muhtaç eden de ne?
Resimlerini yakmışken bir-bir,
seninle yaşanmışlıklarım olan her semti,
hayat haritamdan çıkarmışken,
gözlerinin çıkmaz sokağından kaçamayaşımda ne?
Değil efsunlara,
nedeni olan tin-lere bile inanmayan şizofren-e,
gerçekte olmayan senden,
kurtulmak için,
kapı, kapı,
ruhunu satacağı -cadı’yı- aratan da ne?
Yeter,
bitsin artık bu saçma hikaye,
ne sen Fatma’sın nede ben Ali.
Sevmek istemiyorken seni,
beni etrafında rızan için tavaf ettiren de ne?
__şairşizofren__
26-07-2026
(sahibini arayan gölge)