RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi

Hicran ve Vefa Salonu

Bugün salonumuzda Sayın Halit Durucan'ın Forsa Âşık adlı şiiri okunuyor.

Kalburabastî Efendi bugün salona omzunda eski bir denizci abasını, elinde paslanmış bir pusulayı ve zincire bağlanmış bir kalemi taşıyarak girdi. Pusulayı masaya koydu, zinciri gösterip gülümsedi:

— Evlatlar, bazı gemiler demirle, bazı insanlar hatıralarla bağlı kalır. En ağır zincir de gönüldekidir.

Salon bir anda sessizliğe büründü.

Karacaoğlan Köşesi'nden Sarı Mehmet, Bu şiirde kürek çeken forsa değil, hatıralar, dedi. Âşık Feymani Köşesi'nden Koca İbrahim, Deniz, kalem ve vefa üçlüsü şiire güçlü bir sembol dünyası kazandırmış, diye ekledi. Ozan Mehmet Ceyhan Köşesi'nden Topal Bekir, Ben de pusulasız yola çıktım, hanımın gönderdiği pazardan iki saat sonra eve dönebildim, deyince salonda hüzünle karışık bir tebessüm dolaştı. Hacı Ahmet Ağa Köşesi'nden Sultan Bacı, Yaşlılığın en büyük yükü yalnızlık değil, unutulamayan hatıralardır, dedi. Âşık Dermani Köşesi'nden Deli Osman ise, Her kıtanın sonunda kırılan kalem aslında yazanın değil, vefasızlığın hükmüdür, diyerek alkış aldı.

Kalburabastî Efendi ağır ağır söz aldı.

Halit Durucan, redif kullanımını şiirin taşıyıcı unsuru hâline getirmiş. Her kıtanın sonunda tekrarlanan kalemi kırılıyor ifadesi, okuyucunun zihninde yankı oluşturarak şiire bütünlük kazandırıyor. Forsa, deniz, pusula, mehpâre ve hicran gibi klasik imgeler başarıyla bir araya getirilmiş. Şiirde duygu samimiyeti yüksek olmakla birlikte, bazı kıtalarda benzer düşüncelerin tekrar edilmesi ritmi bir miktar yavaşlatıyor. Buna rağmen eser, vefasızlık karşısında direnen bir gönlün ve yazmaktan vazgeçmeyen bir şairin hikâyesini etkileyici bir şekilde anlatıyor.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal