Keşke yaşanmasaydı,
Halen aklıma geldikçe gözlerim dolar...
Affet kardaşlık der... Yutkunurum acı acı.

Bir fırtına sonrası
Karadeniz karışmış,
Balık çiftlikleri
Hasar görmüştü.
Kaçan somon balığı sürüleri
Kıyı şeridine yayılmış,
Yön kaybeden somon balıkları,
Marmara’ya yönelmişti.

İnsanlara alışık olan somonlar
Bir parça ekmek uğruna
Kıyıma uğramış,
Kimine içki mezesi,
kimine kavurma,
Kimine de ızgara olmuşlardı.

Artık son durağa gelmişlerdi.
Burası Haydarpaşa...

Balıkçısı meşhur olan yer.
Yunuslarla yoldaş,
Kuşlarla kardaş
Şair ruhlu balıkçı
Reis’in yeriydi.
Somon doğru olan yerdeydi.

Gözüm bir an balığa takıldı.
Yorgun, argın, kendinden geçmiş,
Uzun yoldan geldiği aşikardı.
Yine de asaleti yerindeydi.
Benekleri tıpkı gelin pelerini
gibiydi.


Gözlerimin içine baktı,
Aç olduğu belliydi.
Hadi git yoluna balık,
zorlama beni.
Ben Balıkçıyım, tutarım seni,
Tutup da pazarda satarım seni,
Desem de tekne dibinden ayrılmadı.
Artık o bir emanet gibiydi bana


Burası "Son durak Haydarpaşa"
Başka duraklara aldanma
Yemi sana ben verecem
Başkalarının yemine kanma.
Dışı tatlı, içi acıdır
İğneler doluşur ağzına
Sonra yazık olur sana.
Bekle beni sabaha geleceğim
Sakın Yunus’larada yem olma
Saklan Beyto babanın, kayığının altına
Gelecem ben sabaha.

Artık dost...Yani kardaşlık olmuştuk
Her denize gidişimizde
Su yüzeyine yükselir,
Kuyruk atar, oyun yapardı.

Lokma bir sana, birde bana Kardaş’lık der
Nasipte ne varsa birlikte
Paylaşır beraber yerdik.


Limana Yunus balıklarının girişi
Bizi korkutur, kardeşliğimizi
yerler mi diye telaşa kapılırdık.

Kefal balıklarını drama duman ederdi
Adeta ölüm makinası gibiydi... Yunuslar.

Bizim kardeşlik kendini kurtarmıştı.
Biz yüzmeyi bilmezdik.
O bizim yüzen kardaşlığımızdı.

Martılar ona pike yapınca
Tekne altına girerdi
Bu sefer karabataklar ona saldırırdı.

Ey kardeşlik, burası çiftlik
değil hayatın ta kendisi
Acemi Kardeşlik....


O bizim için balık değildi artık, o... Bizdik
Haydarpaşa üçümüzün son durağıydı.
Gözümde canlandı mazim
yine aynı yerde oturma bankı vardı
bizde ona sarılmıştık... Abimle
Somanda yıllar sonra bize sarılmıştı... Abimle.

Ta ki o kara gün gelene kadar
Ellerim kırılsaydı, teknem batsaydı.
Ağları yıkanmaz olaydım.
Nerden bilirdim kardaşlığım
Kazara ağa takılacağını,
Hemen oracıkta can vereceğini
Ağlar çekince anladım
Tam önüme düştü baygın hali
Nerden bilirdim ki korktuğumun başıma geleceğini.

Gitme kardeş,
Kurban olduğum,
Dedim duymadı.
Uyan dedim uyan... Uyanmadı.
Öptüm okşadım nafile
Gözleri son kez bana baktı
Haykırdım Haydarpaşa inledi,
Martılar uçuştu,
Sesim duvarları çınlattı.
Gitme kardeş gitme.
Baygın bakan gözünden,
Bir damla yaş düştü ve öldü.

Balık ağlar mı? Kardeş,
Balık ağlar mı?
Balık Kardaşlık olursa..Taşta olsa ağlar.

Konu komşu toplandı.
Kimisi bu balığı yiyin dediler.
Dellendim, feryat ettim.
İnsan kardaşını yer mi?
İnsan kardaşını yer mi?

(Kardaş somon iş yerinde ki buzhaneye kondu
herhangi birine satılmadı on beş gün sonra kendiliğinden
kayboldu)

Her aklıma geldiğinde
affet kardeşlik der ağlarım.

Feyzullah Ariz