Bizim evde kural budur:
“Son sözü hep ben söylerim!”
Hiç dinlemem gönül hatır!
Son sözü hep ben söylerim!

Evde benim "Büyük Reis!"
Yoktur bunda hiçbir beis!
Dert keder yok, hayatım mis!
Son sözü hep ben söylerim!

Süpürüp köşe bucağı,
Yıkarım kabı kaçağı!
Temizlerim pis ocağı!
Son sözü hep ben söylerim!

Sürekli alttan alırım!
Kal denilince kalırım!
“Sen iste, kölen olurum!”
Son sözü hep ben söylerim!

“Doğrusunu sen bilirsin!”
“Yüzünde güller belirsin!”
“Arzu edersen gelirsin!”
Son sözü hep ben söylerim!

“Nasıl istersen hayatım!”
“Ayakkabını boyadım!”
“Sensin benim tek muradım!”
Son sözü hep ben söylerim!

“Zahmet etme aşkım benim!”
“Can kafesim, meşkim benim!
“Aşiyanım, köşküm benim!”
Son sözü hep ben söylerim!

Her gün camları silerim!
O kızar, özür dilerim!
Kaşımı çatmam, gülerim!
Son sözü hep ben söylerim!

Son lâfım: "Aman efendim!"
"Dert etme, canım efendim!"
"Tabiki, hemen efendim!"
Son sözü hep ben söylerim!

24 Temmuz 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ