0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
32
Okunma
Laflıyorduk bir akşam. Dedim ki ortaya: “Ayrıldığımız bir yana da artık o güzel gözlerini göremeyecek olmak var ya, en çok da o acıtıyor içimi.” Gözlerim dolarak bunları söylerken sevdiğim arkadaşlarımdan biri çıkıp, “Konuşmayı bitirirken ona ‘Allah’a emanet ol.’ de.” dedi.
“Nasıl yani?” diye sordum.
“Çünkü Allah’a emanet ettiğin ne olursa olsun, fani dünyada; sen ölmeden ya da o ölmeden önce, belki tesadüfen belki de bilerek, bir kez olsun karşına çıkarmış.” dedi.
Tek isteğim
Ömrüm kapanmadan önce
Kalabalık bir caddenin kıyısında
Bir anlığına da olsa
Gözlerim değsin gözlerine
Belki geçip gidersin
Belki beni hiç fark etmezsin
Ama ben bilirim
Bir emanet sahibinin izni olmadan kaybolmaz
Bu yüzden hala bekliyorum
Seni değil
Allah’a bıraktığım duanın
Bir gün karşıma çıkmasını
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
