0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
809
Okunma
Gözlerin simsiyah, kocaman.
Bir çocuğun karanlıktan korktuğu gibi,
ben senden korkardım.
Ben en çok onları seviyordum,
söz söylemeden anlatılan ne varsa,
hepsi o gözlerdeydi.
Bir çocuk ağlamadan önce nasıl susarsa,
ben de öyle dururdum gözlerine bakarken.
Çünkü gözlerinde geçmişin yankısı vardı,
ve ben o yankıya çok benziyordum. En çok onların içinde kaybolmayı sevdim.
Gözleri sonsuz bir geceydi,
ben ise her gece aynı yıldızsızlığa
yeniden razı oldum.
Yeşil bir gömlek giymiştin,
Öyle sıradan, öyle basit..
ama giydiğin gömlek değil de,
gökyüzünü omuzlarına asmış gibiydin.
Yeşil;
bir ihtimalin rengi,
bir suskunluğun sesi…
Ay yüzlü kadın, Sırrım benim
geceyi alnına saç gibi dökmüşsün,
gülümsediğinde karanlık geri çekiliyor,
ama ben hep o karanlıkta kalıyorum.
5.0
100% (2)
