Uzatma arayı gel görüşelim,
Bekleyip duracak halim kalmadı.
Vuslatın hazzına gel erişelim,
Bağımda derdiğim gülüm kalmadı.

Caddede karıştım insan seline,
Bıraktım kendimi poyraz yeline.
Halimi görenin düştüm diline,
Yanan ocağımda külüm kalmadı.

Göçtü göçmen kuşlar yurduna uçtu,
Yaren bildiklerim arayı açtı.
Yağmurlar döşümü meskeni seçti,
Boşandı gözlerim selim kalmadı.

Zamanın çarkında ruhum ezilir,
Duvarın dibinde tenim büzülür.
Hava kararınca düşler süzülür,
Tutunacak kimsem dalım kalmadı.

Her sabah ufuktan güneş doğarken,
Yüreğim kalbinden ümit sağarken.
Kanatlanan kuşlar göğe ağarken,
Tükendi takatim pilim kalmadı.

Git gide kuruyor gözüm pınarı,
Vakit gelir çöker ömür çınarı.
Sensin ey sevgili sensin Güneri,
Dünya denen handa çulum kalmadı.

Dindari yaşadı bahar yazını,
Gurbetin bağrında yuttu tozunu.
Hesap günü için korur özünü,
Gurbete çıkmayan yolum kalmadı.

Dindari/Osman Dindar/İst.