Gözlerini devirdiğin yerde olsam,
Kalbimi ayaklarının altına sersem;
Bir nazınla incinsem de
Bir tebessümünle yeniden dirilsem.
Tenine vuran güneş olsam,
Sana dokunmaya kıyamadan;
Saç tellerinde yok olsam
Esen rüzgârla birlikte,
Kimse bilmeden,
Kimse görmeden…
Bir bakışının kıyısında dursam,
Gözlerine bakmaya dahi
Cesaret edemeden;
Zira gözlerin,
Bir âşığın gönlünü yakmaya
Ateşten daha muktedir.
Ben ise o yangında
Kül olmaya razı bir gönülüm.
Bir çiçeğin yaprağı olsam,
Avuçlarında ezilmekten korkan;
Yalnızca kokunu bilsem,
Ve sana dokunmadan
Seni sevmeyi öğrensem.
Kirpiklerinin gölgesine
Bir akşam vakti sığınsam;
Gözlerin kapanınca
Dünyanın bütün gürültüsünden
Bir anlığına uzak kalsam.
Saçlarına konan yağmur olsam,
Tenine değmeden süzülen;
Bir damla kadar narin,
Bir dua kadar sessiz,
Bir sevda kadar derin…
Sen yürürken ardında kalan
O ince havayı sevsem;
Sana yetişmeye değil,
Senden uzaklaşmamaya çalışsam.
Bir gün yorgun düşersen
Omuzlarına yük değil,
Üzerine konan bir kuş tüyü kadar
Hafif bir teselli olsam.
Ve bilsen…
Sadece huzurla tebessüm etsen...
Seni sevmek benim için
Sana sahip olmak değil.
Ben seni,
Bir duanın kabulünü bekleyen
Sabırlı bir gönül gibi severim.
Yaklaş dersen yaklaşırım;
Uzak dur dersen
Gölgenin bile önüne geçmem.
Çünkü aşk dediğin,
Sevdiğinin kalbine hükmetmek değil;
O kalbin hürriyetine
Kendi arzundan daha fazla
Hürmet etmektir.
Ben seni öyle seveyim…
Seni Sevgi sevgi seveyim...
Bir kuşun avuçtan uçuşu kadar serbest,
Bir çiçeğin açışı kadar sessiz,
Bir annenin evladına duası kadar içten,
Bir âşığın son nefesi kadar derin.
Sen gülünce
Dünya biraz daha yaşanır olsun.
Sen üzülünce
İçimde bütün mevsimler suskun kalsın.
Ve sen hiçbir zaman bilmesen de
Ben, senin bir tebessümünü
Kendi mutluluğumdan daha kıymetli bileyim.
Ellerine dokunmayı değil,
Ellerinin dokunduğu dünyayı sevsem;
Bir fincanı tuttuğun yerde
Dudaklarının değmediği kenarı
Ömrümce kıskansam.
Saçlarına düşen bir akşam olsam,
Omuzlarına konan bir sessizlik;
Sen fark etmeden yanında duran
Ve sen dönüp baktığında
Çoktan kalbine karışmış
Bir sevda olsam.
Ruhumu adının gölgesine bırakmış,
Bir tek bakışına
Ömrümün bütün sözlerini feda etmiş olayım.
Ve eğer bir gün
Beni sevip sevmediğini sorarsan…
Sana diyecek söz bulamıyayım .
Çünkü seni sevmek,
Dilimde söylenecek bir kelime değil;
Gözlerimi kapattığımda
İçimde kendiliğinden açan
Ve ömrüm yettiğince solmayacak
Bir gül olsun.
Sen bilmesen de olur.
Sen, bütün bunlardan habersiz
Gülümseyerek yaşamaya devam et.
Ben seni,
İşte tam da orada seveyim.
-Fikri Kalem Hasan-