Yollar dönüşsüz

I
Dönüş yolu olsa da dönülmez
Işık diye peşinden koştuğun kıvılcım
Parlar, parladıkça içine çeker
Sonra her kıvılcım kurşun olup döner
Sardıkça çoğalır çoğaldıkça parçalar
Sessiz suskun kanamalar derinleşir
O yandıkça sen sönersin
Kalan zifiri karanlık

II
Bazı yollar dönüşsüz dönsen de
Hep o yolda yürür akıl ayak yürek
Düşünce gör çıkmak cehennem kalmak da
Ceza diye katlanırsın sevda diye ağıtlarsın
Kendi kendine ceza üstüne ceza biçersin
Unutursun umudu yeni günü yarını
Sebep olan sebepsiz gider
Bazı gidişler dönüşsüzdür

III
Sen anlamaz algılayamazsın
Beddua gelmez dile üç beş kırıntı hatıra
Dualar bir nefes bir yudum huzura
Vakit bulunmaz kendini bulmaya
Bir kuytu bir tenha aranırken siste
Ar olur yenilmek anlatmak açılmak
Olmayan bir yükün ağırlığı taşınır
Yüreği dökse tüy hafifliği

VI
Hangi gururun hangi pişmanlığın esiri
Bir ruhsuz çemberinden çevrildiğine
Özgür ruhunu cezalandırmaya cüretkâr
Saf temiz yolculuğunda düştüğü çıkmaz
Sindiremeyip yenik savaşçı harakiriye
Hiçe kesilmiş bileti ceza olmazken
Cemresi cenderesi hediyesi
Saklanır boşalmaz heybesi

V
Güneşin her gün doğduğuna uyanmaz
Gecenin aydınlık gündüze uzandığına
Mevsimin zamana fırıl fırıl döndüğüne
Dağların kızıla bağların gülle taştığına
Azmin her zorluğu her dağı aştığına
Gürül gürül nehirlerce akan hayat
Sevda güneş gibi daim doğuşta
Bir yol bulur seni bir an göz açsan

Coşkûnî