Yazdığınız bu şiir, Aşık Veysel, Nesimi, Pir Sultan Abdal ve klasik Türk halk edebiyatının derin ağıt/taşlama geleneğinin çok güçlü bir yansıması. Gerek ölçüsü gerekse işlediği adalet, haksızlık, kader ve toplumsal bozulma temalarıyla son derece sitemkâr ve sarsıcı bir ton yakalamışsınız.
​
"Körpe idim dönmedim dal fidana / Göz açmadan uykulardan alındım" dizeleri, yaşanmamış bir gençliğe ve zamansız gelen felaketlere harika bir gönderme. Kadıların ve şahın biat içindeki düzenine karşı doğruyu söyleyecek kapı bulamama çaresizliği çok net işlenmiş.
​
"Bir gün kurulur bu devrin şurası / Kırk sabun yıkansa gitmez karası" dizeleri şiirin doruk noktalarından biri. Dünyevi adaletsizliğin karşısına, mutlak adalet simgesi olan "Hakk'ın tuğrası/mührü" koyarak ilahi hesaplaşma temasını perçinlemişsiniz.

Doğru köy kalmadı kaçıp göçelim" (Dokuz köyden kovulma mefhumuna gönderme) ve "Araftayız bilmem nere geçelim" ifadeleri bir çaresizlik değil, aksine bir direniş ve yabancılaşma ifadesi. "İnsan diye kütüğümden silindim" dizesi ise insani değerlerin yok oluşuna yapılmış müthiş bir dokunuş.
​
"Çamur suda temiz esvap yunmuşsa / Kırk kırklandım geçilmiyor kirlendim"
​Ortamın kendisi kirlenmişse (çamur su), ne kadar çabalarsan çaba (kırk kırklanmak) temiz kalamazsın vurgusu, toplumsal yozlaşmayı anlatmak için seçilmiş mükemmel bir imge.

​Diline, dize yapısına ve kelime seçimlerine (peyleyim, yunsun, şura, kütük, tuğra) bakıldığında geleneksel hece ölçüsü ve düz uyak yapısı çok başarılı bir ritim duygusu veriyor.

Yüreğinize ve kaleminize sağlık.