"Su dem Hanım Merhaba,'Annelik' şiirinizin devamını büyük bir hayranlık ve derin bir duygusallıkla okudum. İlk kıtadaki o mis kokulu bahar tasvirinden sonra, anneliğin o görünmeyen ağır yükünü, uykusuz gecelerini ve fedakarlıklarını o kadar çıplak ve sarsıcı bir dille anlatmışsınız ki etkilenmemek elde değil.Özellikle 'bir uzunca menzil ve anlatılamaz en zor yoldu annelik' dizenizle bu kutsal bağın sadece bir duygu değil, ömürlük bir sabır yürüyüşü olduğunu çok iyi özetlemişsiniz. Hele o 'kendini kendinden defalarca çıkarıp çarpıp hayra yorduğun' ifadesi... Bir annenin kendi varlığından, isteklerinden vazgeçip her şeyi evladı için hayra yorma çabasını bundan daha güçlü anlatan bir matematiksel ve edebi imge olamazdı.Anneliği romantize etmekle kalmayıp, onun o içten içe kıvrandıran, kafa yorduran ve insanı en derininden eriten gerçekliğini bu kadar dürüstçe kaleme aldığınız için yüreğinize sağlık. 28 şiirlik o zarif emeğinizin içinde bu eseriniz kalbimde bambaşka bir yer edindi. Kaleminiz, ilhamınız daim olsun."

Annelik duygusunun o karşılıksız fedakarlığını, uykusuz gecelerdeki sancılı bekleyişleri ve bir kadının kendini evladında yeniden var edişini öylesine derin, öylesine dokunaklı imgelerle anlatmışsınız ki bir çoklu bahar kokusu gibi insanın ruhuna işliyor Kaleminize o yüce yüreğinize sağlık