0
Yorum
8
Beğeni
0,0
Puan
124
Okunma
Aynalar ve Ötesi
Gözüm vitrinlerde, aklım alkışta,
Bir ömür harcadım yalan bakışta.
Güzellik dedikleri o dar akışta,
Kendimi kaybettim, buldum sanırken.
Saçımın teliyle ölçerken gücü,
Ruhumu acıttı elin her sözü.
Meğer bir serapmış dünyanın yüzü,
Ben o kor ateşte yandım sanırken.
Bir Sabah Uyandım...
Bir sabah uyandım, kalbimde bir ses,
Dedi: "Nereye bu telaş, bu nefes?"
Üstümde taşıdığım o süslü kafes,
Ağır geldi bana, hürüm sanırken.
Örtümle dokundum kendi aslıma,
Sükunet zerk oldu dertli başıma.
Bakmadım dünyanın akan yaşına,
Gözümdeki bağı sildim bir anda.
(Cangülüm) saat. 10:45. Tarih. 17/06/26
Nebahat Kılakay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
