1
Yorum
6
Beğeni
0,0
Puan
35
Okunma
Bu şiirin ardındaki hikaye, bir insanın en yüksek iman seviyesine ulaşabilmesi için kalbindeki gurur ve kibiri yok etmesi gerektiğidir. (Alevi ve Bektaşi şiiri)
Gönül bu dünyayı gezip dolandın
Dünya bir ummandı kaldıramazsın
Gam kahır kederi başa kollandın
Hepsini düz edip aldıramazsın
Kimin yapıp kimin harap edersin
İnsanın elinden şera gidersin
Buhten bahçesinde bir gül bitersin
Menliği elinden saldırmazsan
Nerede güzel görsen oradadır gözün
Daim yalan kıybet dilinde sözün
Günahlar etmekten karaldıp özün
Kibirlık mağrurluk öldüremezsiniz
Dünya havasında Pervaz olmuşsun
İki yolun arasında kalmışsın
Sonunda poç bir hayala dalmışsın
Dökülen denini dolduramazsın
Bir can diksindirip ballar katmadın
Düşkünü kaldırıp elden tutmadın
Bir gönül yaptırıp gece yatmadın
Bir yetimin yüzün güldüremezsen
BABAOĞLU gönül sene durmaz
Hatıra dokanıp gönül kıramaz
Bu gönül elinden dünya göremez
Hakkı hakka doğru bildiremezsin
Casim Babaoğlu
Irak – Telafer
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz