​Üzer billâhi efkârın biraz anlat melâlin ne
Severdin hep vefâkârdın neden küstün bu hâlin ne

Yüzün mahzun buruk kalbin gözün dalgın hayâlin ne
Neler olmuş ki cânânım kırılmışsın ve ağlarsın

​Keder sarmış o çehreni söner sînemde kandiller
Sükût eyler dudakların figan eyler bu can diller

Sararmış gül gibi rengin hazan görmüş bütün güller
Neler olmuş ki cânânım kırılmışsın ve ağlarsın

​Zaman zalim bir avcıdır vurur en ince yerinden
Gönül bir hicret iklimi kanar yaran en derinden

Eser bir rüzgâr-ı firkat kopar can mülkü yerinden
Neler olmuş ki cânânım kırılmışsın ve ağlarsın

​Dökülsün yaşların yansın bu dert artık feda olsun
Cihanda çektiğin gamlar biten bir ibtila olsun

Sana sitem eden diller susup baştan geda olsun
Neler olmuş ki cânânım kırılmışsın ve ağlarsın

​Yorulma ey garip gönlüm bu dünya misafirhane
Çile kalbe cila derler gerisi hep bir bahane

Sabır seccadene yaslan tevekkül kıl ki şahane
Neler olmuş ki cânânım kırılmışsın ve ağlarsın

​
Halk Şairi
Tülay Aslan