Her iki yüreğe de selam olsun güzel bir çalışma olmuş nicelerine inşallah tebrik eder hayırlı çalışmalar dilerim selamlar saygılar

Tebrik ederim hocam... Yürek sesiniz daim kaleminiz kavi olsun dileğimle saygılar selamlar

Her kıtası ayrı bir irfan dersi niteliğinde,
çok asil bir şiir okuttunuz hocam.
Yüreğinize kaleminize sağlık.
Gönül sözünüz hiç bitmesin.
Selam ve saygılarımla 💐

Her zaman ki gibi kendi tarzınızda;; Gönlünüze gelen ilhamınızı, yazan kaleminiz dert görmesin, bizlerde okuduk beğendik, daha nice şiirlerde buluşmak dileğimle sağlıcakla kalın...

Her iki üstadımıza da tebrikler, kıymetli eserlerdi.
Selam ile

Yüreğinize sağlık üstadım. Kaleminiz kavi, duygunuz daim olsun. Selam ve saygılarımla.

Dostane duygularla ve akıcı bir üslupla harika yazılmış yürek sesinizi gönülden kutluyorum tebrikler üstadım.
En kalbî selam, dua, sevgi ve saygılarımla.
Hayırlı Cumalar diliyorum 🙏

Şiirinizde dostluk temasını halk edebiyatının samimi diliyle işlediğiniz çok açık. Her dize, Anadolu irfanının içtenlik ve sadelikle yoğrulmuş bir öğüdü gibi okunuyor. “Gezme dost” ifadesi, hem bir uyarı hem de bir hayat tecrübesi olarak güçlü bir ritim yaratıyor. Okur, kendi dostluklarını ve hayat yolculuğunu sorgularken şiirden dersler çıkarıyor.

Tebrik ederim; hem geleneksel hem de evrensel bir anlam taşıyan, kalbe dokunan bir eser ortaya koymuşsunuz.

Hocamı ve harika şiirini kutluyorum.
Yüreğine sağlık.
Tebrikler.
Selamlar saygılar sunarım 🇹🇷👍✍️🙏

Yüreğinize, kaleminize sağlık.
Geleneksel halk şiirinin ve tasavvufi felsefenin o derin, duru ve nasihat eden bilge sesini hissettiren harika bir şiir paylaşmışsınız.

​"Mesut" mahlasıyla taçlanan bu dörtlükler, insanın içsel yolculuğunu ve olgunlaşma (insan-ı kâmil) sürecini çok güçlü sembollerle özetliyor. Şiirinizin katmanlarına kısaca göz atmak gerekirse:

​Emeğin ve Arayışın Kıymeti: İlk dörtlükte geçen "Mihnet dikense gam çeken çabayı / Görmemişsen aman deyip tozma dost" dizeleri, acı çekmeden ve bir bilgenin (Devran Baba) kapısını çalmadan "yetiştim" iddiasında bulunmanın (bağban olmanın) anlamsızlığını çok güzel vurguluyor.

​Rıza ve Teslimiyet: Karanlığın ardından gelen fecri, darlığın ve varlığın ardındaki asıl hikmeti (ecri) göremeyenin hayata sadece "hicran" (ayrılık/acı) gözüyle bakacağını hatırlatıyor.

​Üçüncü dörtlük adeta bir manifesto niteliğinde. İyiliği başa kakmamak, ilme ve gelişime açık olmak, yetimi ve yoksulu gözetmek... Bunları yapmayanın "insanım" diye gezinmesini tatlı bir sertlikle eleştiriyor.
​
Son dörtlükte ise tasavvufun özü olan "Cemal ve Celal" dengesi var. Canan uğruna dikene katlanamayanın, acıyı bal eyleyemeyenin gerçek aşkı bulamayacağını söylüyor.

​Özetle; Sadece sözde kalan değil; özde yaşanan, emek verilen, incitmeyen ve incinmeyen bir insanlık duruşu öğütleniyor. Ritmi, kafiye örgüsü ve kelime seçimleri halk ozanlarımızın o asırlık geleneğini başarıyla yaşatıyor.

​Dizelerdeki o samimi ve bilge eda gerçekten çok etkileyici;

TEBRİKLER