0
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
61
Okunma
bir zamanlar bahara aşık neşeli bir kız çocuğunun büyüdükçe yaşadıklarından sonra değiştikçe geçmişe ve eski haline özlemini anlatıyor...
Dışarda yağmur içimde yangın var,
Hayat benim için bitmeyen bir sonbahar.
Papatyaların yok olduğu güllerin kuruduğu,
Hep ayrılık ve hüzün dolu...
Oysa ne çok özlemişiz ilk baharı,
Nerde o güven ve mutluluk dolu ayları.
Belki de içimizde bir şeyler oldu,
Belki de gözümüzün önünde heveslerimiz soldu...
Bitmeyen kahkahalarımız ve içimizdeki çocuk öldü,
Ümitlerimiz başka gönüllere kondu...
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.