Üslubumuz

Acıyı bal eyler kimi söz,
Kimi, ateş gibidir yanar öz.
Sözü imbikten süzelim,
Öfkeye yenik düşmeyelim,
Tatlı dile niyet edelim.

Zehir akmasın kalpten,
Olalım gönül ehli,
Özen gerekir gönül dili.

Odun gibiyse söz, yarar başı.
Nasıl bulur sonra,
Kendine çiçekli yol, kişi?
Her kişiye benzemesin üslubumuz,
Er kişi gibi olsun kelamımız.

Saman alevi gibi sönelim çabuk,
Dilimizi nefrete hapsetmeyelim,
Edebi, düstur edinelim.
Kaçarsa terazinin ayarı,
Bulunmaz çünkü yol arkadaşı.

Yumuşaktır pamuk,
Kaldırmaz her kalp yamuk.
Dili keskinse kişinin,
Düşünsün eni konu aslını işin.

Üslup kişiliğin özü,
Rengini verir sözün,
Hep bahara yönelsin gözün.
Barışık olsun kalbinle dilin,
Taşlaşmasın yüreğin,
Sen de düşün "ben ne dedim" ?

"Ne anlattım", derken
"Nasıl anlattım" diyelim.
Çuldan bile zarif elbise dikelim.