Karın Unuttuğu İzler

Soğuk bir rüzgâr
pencerelerin aralığından
odaya süzülüyor.

Pencereler kapalı,
valizimi kapattım.
Yarım kalmış şiirlerin defteri
rafın üzerinde kaldı.

Şehrin ışıkları
birer birer
arkamda sönüyor
ben
yolun beyaz sessizliğinde
hiçbir zaman
varamadığım
yerleri düşünüyorum.

Bu şehirde benden
soluk bir hatıradan başka
bir şey kalmayacak.

Valizim hafif;
birkaç parça özlemden başka
yanıma
hiçbir şey almıyorum.

Gidiyorum,
geride bir iz bırakmadan,
yalnızca ayak izleri
kar
şafağa kadar
hepsini unutacak.

Paylaş:

23 Beğeni

+15 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (13)

5.0

100% (13)

Kış öyküleri vııı Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Kış öyküleri vııı şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Kış Öyküleri VIII şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz

15.7.2026 18:47:04

5 puan verdi

Merhaba değerli dost
Güzel şiir
Bizde okuduk, kutladık ve alkışladık yürekten
Gönlün abat olsun, tüm şiirlerin mükemmel ve de benzersiz olsun
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın

Fikrim Derya, @fikrimderya

15.7.2026 18:17:31

5 puan verdi

Kendi tarzınızda her zaman ki gibi gayet güzeldi.

Kızılelmalım, @kizilelmalim

15.7.2026 17:04:18

5 puan verdi

Her zaman ki gibi kendi tarzınızda;; Gönlünüze gelen ilhamınızı, yazan kaleminiz dert görmesin, bizlerde okuduk beğendik, daha nice şiirlerde buluşmak dileğimle sağlıcakla kalın...

Ahmet Coşkun 1, @ahmetcoskun1

15.7.2026 15:38:32

5 puan verdi

Unutmak mı
unutturmak mı
unutulmak mı
hayat
doğayla iç içe yarıştayız
yüreğine sağlık...

hosoglu, @hosoglu

15.7.2026 15:32:50

5 puan verdi

Bu soğuk diyarda artık yoruldum
Umutla beslendim, düşe sarıldım
Sevdayı unuttum, aşka kırıldım
Onca hayalimi yıktığın yeter.

erbensalim, @erbensalim

15.7.2026 12:30:14

5 puan verdi

Hüzünlü Kabulleniş: Şiirin sonu adeta bir şaheser. Karın yağarak ayak izlerini örtmesi, doğanın ve zamanın insanı unutuvermesindeki o acımasız ama bir o kadar da huzurlu dinginliği yansıtıyor. Şair, kendi izinin bile silinmesini isteyecek kadar sessiz ve iddasız bir vedayı seçiyor.

Sözün Özü: Arkada sönen şehir ışıklarının loşluğunda, kışın o soğuk ve beyaz örtüsüne karışarak kaybolmayı seçen; hüznü kadar asil, vedası kadar hafif bir yolculuk şiiri. Kaleminize, bu duru ve naif dünyayı yazan yüreğinize sağlık.