Yüreğinize ve kaleminize sağlık, çok güzel ve anlamlıydı şiiriniz.
saygı ve selamlar.

Bu dizeler, gerçekliği tersyüz eden bir zihin haritası gibi. Her imge, bir paradoksun içinde kendi doğruluğunu kuruyor: suyun sessizliği balığı ölüme teslim ederken dalgalar alkış tutuyor; karanlık gökyüzüne ekilince yıldızlar dans ediyor; açık gözlerle rüya görülürken kapalı gözlerle pencere seyrediliyor.
Şair, dünyayı “doğru” olarak değil, “mümkün” olarak kuruyor. Ağaçları budamak için kökleri baltalamak, gölgesiyle futbol oynamak, şemsiyeyi bulutların üstüne tutup yağmurun altında yürümek… Bunlar delilik değil, varoluşun en saf hâli. Çünkü bazen gerçek, mantığın değil, çelişkinin içinde saklanır.
Bu şiir, okuyana şöyle fısıldıyor:
“Gözlerini kapatma, aç.
Ama açarken de rüya görmeyi unutma.
Çünkü en büyük isyan, dünyayı olduğu gibi kabul etmek değil;
onu, kendi sessizliğinde yeniden yaratmaktır.”

Derin anlamlı şiirinizle sizi kutluyorum.

Öyle oturmuş sistem galiba
farklı bir yorum bakış
insanla karşılaştırsak yer bulur
yüreğine sağlık ...

Şiir, “Yanlış Dünya” başlığıyla çok uyumlu; gerçek ile tersyüz edilmiş mantık arasında ironik ve düşündürücü bir dünya kurmuş. Özellikle “ağaçları budamak için kökleri baltalar” ve “şemsiyesini bulutların üstüne tutar” dizeleri güçlü. Absürt görüntüler üzerinden insanın dünyayla kurduğu yanlış ilişkiyi anlatıyor. Sade dili ve kısa dizeleri de şiirin etkisini artırmış.