BENİM.

​Bilinmeyen yönden gelen çağrıyım,
Gönüllere düşen ateş, kor benim.
Yüzyıllardır sönmeyen bir ağrıyım,
Çözülmesi dünden daha zor benim.

​İda rüzgârıyla estim dağlardan,
Geçip gittim nice yeşil bağlardan,
Süzülüp sırlar yüklü o çağlardan,
Her karanlık gecede bir nur benim.

​Kalem kâğıt bende buldu canını,
Ben yazarım yiğitlerin şanını,
Damarda dolaşan hayat kanını,
Göz kamaştıran o gurur benim.

​Aşk elinden içtim zehir tasını,
Çekip aldım dertlilerin yasını,
Sildim gönüllerin bütün pasını,
Gariplerin sığındığı sur benim.
​
Gönüllerde yankılanır her sesim,
Hakikat yolunda o son nefesim,
Mekansızım kırıldı, dert kafesim,
Arzı semayı kaplayan tur benim.

Dokuz naza durup niyaza vardım,
Hakikat sırrını canımla sardım,
Ben bu destanı yüzyıllara kardım,
Hasan’ın kalbindeki şuur benim...

Hasan Belek-Akçay
14.07.2026