Henüz, on altı yaşındaydık
Okulumuzda, bir arkadaşımız vardı
Adı Jülide, sarışın lacivert gözlü
Birlikte güler, gezer şarkılar, söylerdik

Güzel kızdı, Jülide
Bir sabah, öğretmenimiz sınıfta
Jülide’nin aşına gelenleri, anlattı
Çayına ilaç katıp, kaçırmışlardı onu

Uyandığında sadece bir kombinezon vardı, üzerinde
Bütün ziynetlerini çalmışlar, bir odada,
Öylece bırakıp gitmişlerdi
Çıplak ayaklarla, komine’ zonla, canhıraş

Beyoğlu caddesinde koşuyor koşuyor
Kaçıyordu, kendinden bile…belki de

Yıllar sonra Jülide’yi bir arkadaşı, deniz kıyısında,
Eşi ve iki çocuğu ile hayretle, görmüş
Kara çarşaf altına saklanmış,
Kimse onu tanımasın diye

Ne çok ağlamıştım duyunca,
O devirde, ziynetlerini kaybeden,
Her şeyini, kaybetmiş sayılırdı,
Edep vardı, Adap vardı, Ar vardı

Bohçalayıp satmayın,
Öldürmeyin kadınları,
Tüketmeyin, bozmayın nesillerinizi,
Yeryüzünde, yapayalnız kalırsınız,

Kadınsız bulamazsın dünyanın tadını, zevkini
Ana, Nine, Abla, kızın, kız kardeşin, teyzen, halan
Bir elmanın, yarısı, iki ayağın biri, sevgidir, candır, Aşktır
Kadın, çocuk tarlası, toprak gibi üretendir, sarar sarmalar

eminnur Acar