Zaman bir ırmak değil —
kendine kıvrılan bir sessizliktir.
Aynı taş, aynı su,
ve aynı yürekle döner her şey.

Bir yıldız söner,
ama külleriyle başka bir sabah yanar.
Bir nefes biter,
ama rüzgâr onu yeniden çağırır.

Ben, kendi ayak izlerime basarak yürürüm;
her adım, bir kez atılmıştır zaten.
Ve her “şimdi”,
binlerce “şimdi”nin yankısıdır.

Biliyorum,
aynı sözü yine söyleyeceğim bir gün,
aynı gülüşle, aynı acıyla,
ama biraz daha derin bir farkındalıkla.

Çünkü hayat, düzeltilmesi gereken bir hata değil,
tekrar edilmesi gereken bir mucizedir.

Ve ben —
her şeyi bir kez daha yaşamayı seçiyorum.
Çünkü her dönüş,
varoluşun kendi “Evet”’idir.

Eğer bu an,
ebediyen yeniden yaşanacaksa —
bırak, en azından bu kez
onu severek yaşayayım.

Çember dönüyor,
ben de onunla.
Ne başı var bunun, ne sonu;
yalnızca bir ritim:
Var ol, yan, ve yeniden ol.

Sinan Bayram