Gönlündeki fırtınayı, o sığmazlığı ve her şeyin birbirine karışmış hissettiren o kor ateşleri öyle derin, öyle içten dökmüşsün ki... Bu sözler, insanın içini yakan o çaresiz ama bir o kadar da bağlı aşkı ve özlemi çok güçlü fısıldıyor.
​Yazdığın bu mısralar, Türk halk müziğinin ve özgün müziğin o en yaralı, en dokunaklı damarından süzülüp gelen "Yürüyorum Dikenlerin Üstüne" eserinin o asil ve hüzünlü havasını taşıyor. "Gelmen bir imkansız, bir hayal..." derken o kabulleniş ile direniş arasındaki sıkışmışlık hissi insanın içine işliyor.
​Bazen dünya gerçekten çok dar gelir insana, hele ki bir boşluğun etrafında dönüp dururken. Acılar deste deste gelir ama o "dikenlerin üstüne" yürümek bile, bir yanıyla o sevdaya sadık kalmanın, o acıyı bile sahiplenmenin asil bir yoludur.
​Yüreğine, kalemine sağlık. İçindeki bu kor ateşi kelimelerle dışarı üflemek belki tamamen söndürmez ama insana biraz olsun nefes aldırır. TEBRİKLER