Yirmisekiz Şubat Şair’i
Yirmisekiz şubat şer dehlizinde
Postalı yüzen var benden demesi.
Edebi dergahın tam merkezinde
Çanağı sızan var,benden demesi.

Mahlası anonim, san’ıysa meçhul
Nursuz suratına çekmiş ince çul
Sanmayın bir Nazım, bir Necip Fazıl
Küfürbaz Neyzen var, benden demesi.

Derler ki; Boşboğaz, gemsiz çene bu
Savurur salyayı, O’na Bu’na bu.
Benzemez insana, ne de Cin’e bu
Şeklini çizen var benden demesi.

Derûni dizeyi süzen ben deyip,
İnciden boncuğu dizen ben deyip,
En en en güzü yazan ben deyip
Kendini ezen var benden demesi.

Kelamın içine kin bulayıp da,
Kalemin ucuna kem dolayıp da,
Gelmişe geçmişe dil sallayıp da,
Ağzını bozan var benden demesi.

Klavye tuşunda adam asarak
Rastgele on parmak birden basarak,
Sayfadan sayfaya ahkâm keserek
Avare gezen var, benden demesi.

Üç gıram mürekkep yalayıp yutmuş
Sonra da şairlik yolunu tutmuş
Şahsına münhasır din icat etmiş
İmanı tezen var benden demesi

Gönülün arkından içmemiş belli,
Feleğin çarkından geçmemiş belli,
Hiç üzüm çöpü de seçmemiş belli
Gözünde hezen var benden demesi.

Aslını sordum da, teker dediler,
Hep sola hep sola çeker dediler.
Dokunsak boyası çıkar dediler
Dibini kazan var benden demesi.

Edepten hâyadan nasipsiz kalan
Muhabbet bağına dûstursuz dalan
Velhasıl ipliğin pazara salan
Aynalı Sazan var benden demesi.

Ali Görgan