Bu sana dair son şiirim...
Bir daha kesişmez yollarımız hiç bir durakta...
Kulağıma küpe misali takıldı şöylediğin son cümle...
İNSAN KONUŞTUĞU KADARMIŞ...

Bu sana son gelişimdi...
Bir başlangıcı küçük bir hoşça kal’a sığdırışım..
Batıl geliyor artık aşk ve sana dair inançlarım.
INSAN BASIT BİR CÜMLE KADARMIŞ...

Cismime söz geçiremedim...
Kendi elimden tutup sürüklüyorum şimdi,
Boğazıma kadar batsamda umudun en sığ kuytusuna...
INSAN TUTUNABILDİĞİ KADARMIŞ...

Elimi eteğimi toparladim az evvel...
Bozduğum sessizliğime aldırma sakın...
Birazdan kapanacak gökyüzüm,
Gidebildiğim kadar senden uzaktayım...
İNSAN SEVİLEBİLDİĞİ KADARMIŞ...

Aman dileyecek değilim artık,
Iki kelam sitem benimkisi...
Lâl ol istersen bana,istersen kör...
INSAN YÜREKTE VAROLOLABILDİĞİ KADARMIŞ..
Özür dilerim geç anladım...