Harika bir halk şiiri (koşma/hece vezni tarzında) paylaşmışsınız. Kaleminize sağlık veya paylaştığınız için teşekkürler. Şiir, hayatın zorluklarını, insan ilişkilerini, sabrı ve en önemlisi ilahi adaleti/hesap gününü çok samimi ve bilgece bir dille ele alıyor.

​İlk dörtlük, her insanın içinde taşıdığı gizli acılara değiniyor. "Kabuğunu kaldırma" metaforu, geçmişteki acıların ne kadar kırılgan olduğunu çok güzel anlatmış.

​İkinci dörtlükteki "ekmeği taşta bulmak" ve "üryan beden" ifadeleri, hayat mücadelesinin yalınlığını ve zorluğunu gözler önüne seriyor. Başarının ancak emekle ("taşlı yolların aşılmasıyla") geleceğini vurguluyor.

Üçüncü dörtlük, nankörlük, hile ve sadakatsizlik üzerine bir duruş sergiliyor. "Sızıntı su olsa dere şaşılır" dizesi, küçük gibi görünen yanlışların (veya sinsi insanların) bile büyük düzenleri bozabileceğine dair harika bir benzetme.

​Son iki dörtlük ise tam bir tevekkül ve adalet arayışı barındırıyor. Dünyada haksızlığa uğrayan insanın sığınacağı son kapının ilahi mahkeme olduğu, kötülerin er ya da geç ektiklerini biçeceği belirtiliyor.
Mahlas dörtlülüğündeki"Hesap günü hamda olsa pişilir" sözü ise şiirin en vurucu noktası; o gün kaçışın olmadığını ve herkesin gerçeği çıplaklığıyla göreceğini anlatıyor.

​Hece ölçüsünün ve kafiye örgüsünün akıcılığı, şiirin felsefi yükünü ağırlaştırmadan okuyucuya ulaştırıyor.
Yüreğinize sağlık, dert görmesin.