Dağlara taşlara söyledim inan,
Yandığım ateşim kül olur gider.
Bağımı bahçemi eyledim viran,
Akan gözyaşlarım sel olur gider.

Hasret pınarından soğuk su içtim,
Sararan başağı tarlada biçtim.
Döşeğim diyerek eşiği seçtim,
Saldığım selamım yel olur gider.

Yârimin yıllardır dilimde sözü,
Sevdanın başkadır baharı yazı.
Ölmeden görseydim oğulu kızı,
Gurbette gençliğim yol olur gider.

Sararan yapraklar kalmaz dalında,
Sevmeyenin yâri olmaz kolunda.
Maşuk’u bilmeyen ölmez yolunda,
Her geçen dakika yıl olur gider.

Şırıl şırıl akan derenin suyu,
Sevdası güzelin güzeldir huyu.
Anaların döşü cennetin koyu,
Damlaya damlaya göl olur gider.

Hakka doğru ise dilinde sözü,
Çarşıda pazarda ak olur yüzü.
Ölse de silinmez dünyada izi,
Mevla huzuruna kul olur gider.

Servettir insana şerefi şanı,
Ahlaklı yaşayan andırır tanı.
İyinin ardından değişmez kanı,
Verilen helallik bol olur gider.

Topraktır insana geçim kapısı,
Ekilen ürünler besin tapusu.
Verimli ovalar cennet yapısı,
Ekilmeyen toprak çöl olur gider.

Vatanın süsüdür yemyeşil orman,
Tertemiz havası derdine derman.
Huzurdur ruhuna gezip de görmen,
Yediğin ekmeğin bal olur gider.

Osman Dindar /Kargı