Yüreğe dokunan, klasik Türk sanat müziği ya da halk şiiri geleneğinin o buram buram hasret ve sitem kokan havasını taşıyan çok zarif bir şiir paylaşmışsınız. Karşılıksız aşkın, sadakatin ve reddedilmenin getirdiği o derin kırgınlığı "kapıdan boş dönen bir dilenci" benzetmesiyle o kadar güçlü anlatıyor ki...

​Sadakat ve Gurur Dengesi: "Yalnızca sana geldim, kapı kapı gezmedim / Yere eğdim başımı, gözle bile üzmedim" dizeleri, aşkın sadece bir heves olmadığını, içinde büyük bir saygı ve adanmışlık barındırdığını çok asil bir şekilde ifade ediyor.

​"Zemheri" İmgelesi: Sevilen kişinin gidişini ve acımasızlığını kışın en soğuk dönemi olan zemheriden bile daha soğuk bulmak, yaşanan hayal kırıklığının büyüklüğünü harika özetlemiş.
​
Son kıtadaki "Yüreğimin boş kalan peteğini neyleyim?" sorusu, içteki o büyük boşluğu ve artık başka hiçbir güzelliğin (yabanın gülşeninin) bu boşluğu dolduramayacağı gerçeğini çok naif bir dille veriyor.

​Yüreğinize, kaleminize sağlık. Divan ve halk edebiyatının o köklü "aşk acısıyla olgunlaşma" temasını günümüzde bu kadar akıcı kafiyelerle ve duru bir Türkçe ile hissettirebilmek büyük bir yetenek.
TEBRİKLER