Bu hıyanet pazarında,
Gönderde al’a tutundum!
Kimsesizler mezarında
Bir parça çul’a tutundum!

Ateşle barut arası,
Kanadı gönül yarası,
Bırakmaz bahtın karası
Meyvesiz dal’a tutundum!

Dostlardan görmedim vefa
Terk etmedi beni cefa
Bu filmi gördüm kaç defa!
Bir garip hâl’e tutundum!

Ne arı gördüm ne petek
Bir başıma yürüdüm tek
Öpmedim ne el ne etek!
Sanma ki bal’a tutundum!

Gün geldi, kabımdan taştım
Bildiğim yolumdan şaştım
Hakikatten uzaklaştım
Kahveye, fal’a tutundum!

Düşünmedim kim ne der ya!
Bir ömür olmadım parya
Bana göre değil arya!
Türküye, tel’e tutundum!

Mazlumun gözünde seldim
Kaderin hükmüne geldim
Ferhat gibi dağlar deldim
Aşılmaz bel’e tutundum!

İlkbaharda kışı gördüm
Kirpiğimde yaşı gördüm
Olmayacak düşü gördüm
Sert esen yel’e tutundum

Kovaladıklarım kaçar
Yılan gibi zehir saçar
Bir ömür yaşadım nâçâr!
Yaştan bir sel’e tutundum!

Geç anladım, her şey boştu
Dünya kafes, gönül kuştu
Aynalar çok sert konuştu!
Bir tatlı dil’e tutundum!

Hayatta hep zoru seçtim
Yâr elinden zehir içtim
Dikenler içinden geçtim!
Bir gonca gül’e tutundum!

Bir gün sefa süremedim
Maksuduma eremedim
Nemrutları göremedim
Ateşte kül’e tutundum!

Gam yükünü taşıdım ben!
Kalp yaramı kaşıdım ben!
Hep seferî yaşadım ben!
Yolcuyum, yola tutundum!

Boynuma doladım ipi
Hiç oldum, tükettim hep’i
Ben de sevdim herkes gibi
Vefasız kul’a tutundum!

09 Temmuz 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ