Suffice seslenen muhteşem bir şiir.Üstad'a saygıyla.

Bu dizeler, halk şiiri ve tasavvuf geleneğini çağrıştıran, öğüt verici bir üslupla yazılmış. Ana temaları gönül kırmamak, tevazu, ilahi hakikatin maddiyatla elde edilemeyeceği ve aşkın (manevi sevginin) yol göstericiliği var.

Kafiye ve yapı: Dörtlükler düzenli; her dizede benzer bir hece akışı hissediliyor. Son dizelerdeki "ey gönül" hitabı şiire bütünlük ve nakarat etkisi katıyor.

İmgeler: "Topraktan geldik biz yine toprağa", "Dallar eğilince yaklaşır bağa" ve "Kibir yük olmasın gönül otağına" gibi ifadeler sade ama anlamlı imgeler oluşturuyor.

Mesaj: Şiir, insanı sevgiye, alçakgönüllülüğe ve manevi değerlere yönlendiren didaktik bir söyleyişe sahip.

Özellikle şu dizeker güçlü bir etki bırakıyor:
Mal ile bulunmaz Hakk'ın fermanı
Aşk ile yürüyen şaşmaz ey gönül

Burada maddi zenginlikle manevi hakikatin elde edilemeyeceği, doğru yolun sevgi ve aşkla yürümek olduğu özlü bir şekilde ifade edilmiş.

Bu dörtlükte benden:

Ömür bir nefestir, tutamaz elin
İyilikten yana olsun her hâlin
Kuldan beklenmeyip Mevlâ'dan bilin
Şükür ile yaşayan üzülmez ey gönül ...

Genel olarak, dili yalın, samimi ve âşık edebiyatı geleneğine yakın bir şiir olmuş. Özellikle öğüt veren tonu ve manevi temaları başarılı biçimde yansıtıyor.

Kalemine ve yüreğine duygularına sağlık.
Selamlar ve saygılar.