7
Yorum
19
Beğeni
5,0
Puan
66
Okunma
Kar,
talihin beyazlığını
yere sermişti;
usulca
yağıyordu.
Rüzgâr,
inliyordu;
kar tanelerini
ahşap pencerelere
vuruyordu.
Nefeslerin buharı
havada
düğümleniyordu.
Terlan,
buz tabakasının altında,
kısa nefeslerle
akmaya
devam ediyordu;
yavaş yavaş
ağaçların arasından
sızıyordu.
Kargaların sesi
çıplak dallara
konuyordu.
Akşam,
göğün yokuşundan
alçalırken;
kerpiç duvarlara
asılı fenerler,
gecenin gözünü
sessizce
aydınlatıyordu.
Kış,
evlere
dönmüştü.
Not: Terlan, şairin çocukluğunun geçtiği köyden akan nehrin adıdır.
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz