Benim gibi yalnız, kaldığın zaman,
Söylesene bana, gülmek kolaymı.
Bağrına efkâr dert, aldığın zaman,
Sevda kapısını, çalmak kolaymı.

Yıktın sevdamızı, murada erdin,
Bütün aşkımızı, yerlere serdin.
Ben senin aşkına, ölürüm derdin,
Söyle be güzelim, ölmek kolaymı.

Biliyorsun ne çok, sevmiştim seni,
Yıllarca peşinde, koşturdun beni.
Çok ağlattın zalim, seni seveni,
Bu kadar vefasız, olmak kolaymı.

Ben değil sen daim, tersine gittin,
Gözüm yolda kaldı, beni beklettin.
Kalbimi çok kırdın, hatalar ettin,
Şimdi bir araya, gelmek kolaymı.

Bazen kötü dertli, günleri gördük,
Bazı zaman küstük, duvarlar ördük.
Bazen sevgi dolu, sefalar sürdük,
Mazimizi çabuk, silmek kolaymı.

Bana yaptığına, pişman olmuşsun,
Kederle hüzünle, dertle dolmuşsun.
Güllerine hazan, vurmuş solmuşsun,
Dertler deryasına, dalmak kolaymı.

Mutluluk kapımı, bir gün çalmadı,
Bilesin içimde, duygum kalmadı.
Deme sana karşı, hatam olmadı,
Aşk sevda vebali, almak kolaymı.
*
Ben Şair Aydın’ı, layık görmedin,
Aşkına asla bir, cevap vermedin.
Sevgi dolu kalbe, kendin girmedin,
Sevdalı yürekte, kalmak kolaymı.

Şair Aydın Tazegül