0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
31
Okunma
Nihayetsiz varoluş
Biz seninle
iki yanlış kelimeyiz
Karanlıktan ay aydınlığa
Tan yeri; yersiz bir yudum.
İltica; kızıl hançer kınında...
Kırık bir sabahın ilk cümlesinde kanayan,
uykunun mavide intihar eden martıları
Tan yeri
paslı bir bıçak
çekilirken göğün kabzasından,
gökyüzü kan revan içinde
Ufukta; karanlık
Kordonboyu’nda kendini asan yorgun gemi,
şafak sökmeden;
Gülüşü sökülmüş,
yanakları yırtık bir çocuk gibi ağlıyor
Can kırıklarında
Martılar, denizin gömleğini dikiyor
Tanyeri, uykunun celladına
kızgın kızıl deniz uyantısı
Celladın şah damarı kesik
Kanayan kan kızılı
Sök at kara artığını
Acısın, dünyanın teni...
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
