0
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
114
Okunma
Kendimizi hapsettik kendi hücremize
bize ait olmayan anıların mahkumu
tüm ömrümüzü vakfettik bir rüyaya
aynaların görmediği yüzlerle
konuştuk dinledik seviştik
içinde hep sen vardın görünmez
ellerimi uzattığım hiç tutulmaz
gözlerimi açana kadar süren
unutulmaz bir rüyaydı mutluluk
hücremin tek gerçeğiydi yokluk
yokluğun bile hiç bu kadar sevilmedi
cezam sana soramadığım soruydu
ben sevdim ya sen diyemedim
ölümsüz olan da bu olmalı
hiç olmadan bir ömür sevdim
bir mahkumun hücre duvarlarını
süsüledin kiremitle çizilmiş
kırmızı çizgilerdi rüzgarda saçların
siyah beyaz bir hayatın içinde
kırmızıydı tek renk senden kalan
onunla nefes aldım onunla yaşadım
09 06 26 şa....
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
