hayata sürücü koltuğunda bir babayla başlarsın
yıllarca arka koltuktan el sallarsın
hiç aklına gelmez bir vedadır bu el sallamalar
bir daha hiç göremeyeceğn bu insanlar
zaman bakmışsın sen direksiyonda
hayat arkadaşında yanında pembedir yollar
yeşil ovalarda ormanlardan geçersin
ara sıra yağmurlar yağar bazende kar
şimdilerde arka koltuktan el sallayanında var
artık misafir olanlarda analar babalar var
gün gelir vedalaşırsın el sallamadan
bir hüzün bir acı tatlı hayatın ilk yokuşları
zordur gidenin yerini doldurmak
yaslanacak çınarlar güvenecek analar yok
bütün yükü omuzladığını anlarsın ezilirsin
gerçekler yorar terler ezilirsin yalnızlığınla
yollar biter birer bire el salladıkların yok
arkadaki taliptir direksiyona o günler gelir
misafir hissetmeye başlarsın kendini
kendi hayatında kendi koltuğunda
el salladığın yerden dalarsın derin hayallere
farkındamısın sallanan eller artık sana
şimdi bir rüyayı yaşadığını anladın
uyanmak yok gün bitti geceye dayandın
el sallayanda yok bir gidiştir bu bir veda ....
13 07 26 şa...