4
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
51
Okunma
ŞEB-i EFRUZ
Yıldızların tozunda, bulutların arasında,
Şeb-i münevverin adamıyım ben.
Düşlerimin ufkunda bir dünya kurarım,
Gündüzümü geceme katar da geçerim.
Ay yüzlü, yıldız gözlü, bulut saçlarınla sen,
Kimsesizliğime âsumandan inen meleğimdin.
--
Mehtap yüzünü aya emanet ettim bilesin,
Yıldız bakan gözlerini yıldızlarda sakladım.
Saçının her telini bulutlarda ördüm, sor;
Şeb-i Dilârâ’ya sor, hemdem-i leyle sor.
Ben seni karanlığın ışıklarında buldum;
Şeb-i Yeldâ’da gönlümün sultanısın sen.
--
Dağın zirvesinde kulübeme doğansın,
Yüreğimin kıpırdayan tek kelebeğisin.
Yalnızlığıma gökten inen meleğimsin.
Sor Şeb-i Zîbâ’ya sor, merd-i şebe sor.
Gündüzleri dürdüm, isteyene verdim;
Şeb-i Yekdâ’da gönlümün sultanısın sen.
--
Başım eğik gezerken ben,
Bir Tüba ağacı altında gözlerin yaşlıydı.
Hüzün gecesinde etrafa nur saçardın;
Beni meftun eden o yaşlı gözlerindi.
Gecenin sırrında kulübeme götürdün beni;
Tüba’nın gölgesinde zamanı unuttum.
--
Kulübemde tek başıma kalan yine ben,
Eli koynunda gecelere asılı kalan yine ben.
Kelebekleri bir bir yitiren yine ben.
Gözlerinin yaşında sele kapılan yine ben.
Işıksız gökyüzünde gecemi kaybeden yine ben;
Gece boyu Tüba ağacına koşan yine ben.
--
www.youtube.com/watch?v=xpziK3kHV7k
Osmanlıca-Farca kelime anlamı:
Şeb-i Efruz: "Geceyi aydınlatan" veya "gece vakti ışık veren" anlamına gelmektedir.
Şeb-i Münevver: Aydınlık Gece
Asuman. Gökyüzü.
"Şeb-i Dilârâ’ya sor, hemdem-i leyle sor", kelime anlamlarıyla "Gönül açan, süsleyen geceye sor; gecenin sırdaşına/dostuna sor" demektir. Bu ifadeler klasik Türk şiirinde gecenin uzunluğunu, yalnızlığı ve sevgiliye duyulan özlemi sembolize eden tasavvufi ve edebi benzetmelerdir.
* "Şeb-i Yeldâ’da gönlümün sultanısın sen" ifadesi; en uzun ve karanlık gecelerde, yani insanın içindeki en büyük hüzün, keder veya yalnızlık anlarında dahi ruha ışık tutan, kalbinin tek sahibi ve en yüce değeri olan kişiye seslenen edebi ve romantik bir aşk nidasıdır.
• Sor Şeb-i Zîbâ’ya sor, merd-i şebe sor: Şeb-i Zîbâ: Farsça bir tamlamadır. "Şeb" (gece) ve "zîbâ" (güzel, süslü) kelimelerinden oluşur; güzel gece anlamına gelir.
• Merd-i Şeb: Yine Farsça bir terkip olup "merd" (adam, kişi, yiğit) ve "şeb" (gece) kelimelerinden oluşur; gece adamı, gecenin insanı/yoldaşı manasına gelir.
• ŞEB-İ YEKDA: "En uzun, en karanlık gecemde (veya en çaresiz anlarımda) dahi kalbimin, ruhumun hükümdarı ve en yüce sevgilisin sen" anlamına gelir.
• Meftun: aşık, vurgun.
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.