Vuslâtım terk etti, gönül hanemi,
Vurdu bir sam yeli, iz kaldı bende.
Gamzemi çürüttü tuz ile nemi,
Bir âfetin seli, göz kaldı bende.

Bülbülün güleydi avazı nazı,
Cilveden küserdik biz bazı bazı,
Zemheri ayında, yaşardık yazı,
Sen gittin gideli, güz kaldı bende.

Boş hayalmiş visal,vuslat imkansız,
Hem sebepsiz sevdim,hem de zamansız,
Bu nasıl sevdaymış, yandım dumansız.
Bir yangının külü, köz kaldı bende.

Ne dokundum ne de,kokladım seni,
Her gece hayalde, yokladım seni,
Aşikar etmedim, sakladım seni,
KUL FİGANİ gülü, giz kaldı bende.

Kim ne derse desin,bu aşk bitmez yâr,
Ayrılsak da bir ihtimal daha var.
Mahşeri mizanda kavuşmak da kâr,
"O" sonsuz vadeli, koz kaldı bende.

Şiir tam anlamıyla gizli bir sevda ve yaşanan hasret ile aşkın zamansızlığını ve vuslatın imkansızlığını anlatan bir ayrılık hikayesinin yarattığı duygu abidesi olmuş.

Şair ajitasyon yapmadan içten ve sade bir dille yaşadığı aşkın yüreğinde bıraktığı izleri acı tatlı yanıyla içselleştirip bu dünyada olmasa da öbür dünyada kavuşma ihtimaliyle bu aşkın sonsuzluğunu vurgulayan ve bestelenmeye çok uygun HARİKA bir koşma yazarak Türk Edebiyatına bir baş yapıt daha eklemiş.

Tek kelimeyle MUHTEŞEM bir şiirdi Hissedip yazan sevgi dolu yüreğinize sağlık usta TEBRİKLER selam ile.