KAYBETTİKLERİMİZ!

Bize cefa düştü çileyi çektik
Sefa da var imiş ne bilecektik
Güya ağlamayıp hep gülecektik
Boş dolu demedik sabırlar ektik.

Doğru söylenmeli hep Allah için
Desem kendime de şöyle pay biçin
Hiç kimseye demem neden ve niçin
Sevincin sevaptan, günahsa suçun.

Adaleti oyun eden filimle
Fazlasını diyemeyen dilimle
Böyle zulüm olmaz zerre ilimle
Ölmez ah alanlar kolay ölümle.

Başa bela şu dünyanın derdine
Nerede rastlanır kulun merdine
Çoktan viran olmuş ata yurduna
Kaçsam mı diyorum dağın ardına.

Selamet diyara katışamadım
İçin için yandım tutuşamadım
Şeyda bülbül olup ötüşemedim
Ne kadar koştumsa yetişemedim.

Hakların yerine batıl koyana
Selam veresim yok ene diyene
Gece gündüz kul hakkını yiyene
Vicdanlardan önce cüzdan duyana.

Ölenler ölürler olan oluyor
Güçlü olan ettiğiyle kalıyor
Oruç da tutuyor namaz kılıyor
Kula gelen yaptığından geliyor.

Her ne vaki ise değil zamansız
Şu gemiler dahi olmaz limansız
Keşke iman olsa şeksiz gümansız
Ateş yakacaksan yanmaz dumansız.

Suç işleyen üzerine almıyor
Kimleriz neciyiz belli olmuyor
Emanet konulan yerde kalmıyor
Dünyayı biliyor kendin bilmiyor.

Kendinedir şahsın imanı dini
Sandılar İslâm’ı konuşma dini
Yaşamıyorsanız konuşman dini
Hâl ve gidiş olmuş tam da lâ dîni.

Dudaktan dökülen elde kalıyor
Mânâsı bakımsız yolda kalıyor
Paket konuşmalar dilde kalıyor
Bu zor işler üç beş kulda kalıyor.

Aileyi tek hâneyi kaybettik
Biz acaba kimi neyi kaybettik
Şanlı tarih o sahneyi kaybettik
Herhâl bizi tutan şeyi kaybettik.

Murat Kahraman Murâdî
01.07.2026/İst.