Vekil beyin makamına varınca
Kasketini avucunda dürüver.
Destûr alıp odasına girince
Adettendir Hakk selamı veriver.

Vekilim demeden önce "sayın" de!
Ismarlama geldim köyden sayın de!
Biz aç kaldık gayrı siz de doyun de!
Derdimizi orta yere seriver.

Usûlünce kaldır çatık kaşını
Usuldan gediğe oturt taşını
Bam teline dök ki sözün haşını
Hökümettir ince ince yeriver.

Zamlar yıktı ahâlinin başını
Kim sökecek enflasyonun dişini
Biz olmazsak boztoprağın döşünü
Kim deşecek vekilime soruver.

Rençberlikte geçim meçim kalmadı
Ekip biçtik kadir kıymet bulmadı
Seçim bitti gelen giden olmadı
Köylü der ki; oyumuzu geriver.

Keskin lâfın tizi ağzı yorunca
Dimağında gezer topal karınca
Bir de peltek dilin sarpa sarınca
Bodoslama sağı solu karıver.

İçme kalsın, zehir zıkkım çayından
Kahırlı bir off çek, payla hayından
Bahs’etmeden çıkma garip köyünden
De ki! Yaramızı beyim sarıver.

Kırık kolun yen içinde kalmasın
Hâmiline yâkinine salmasın
Ezik durma, naçarlığın bilmesin
Elif gibi dimdik, vakar duruver.

Zemberekten atsın tutma "dil" Ede!
Firen yapma, başaşağı sal ede!
Anlamazsa al davulu çal ede!
Ahvâlimiz budur bey de! Vuruver.