Notalara Dökülmüş Muazzam Bir Sevda Hikayesi! 👏🎶
Değerli Üstadım,
Bugün kaleminizden dökülen, adeta bir sazın tellerinden süzülüp ruhumuza işleyen muhteşem bir eser okudum. Şiiriniz, geleneksel ozanlık kültürünün o arifane diliyle modern hüznü o kadar güzel harmanlamış ki, her bir mısrada ayrı bir melodi gizli.
"Sazı Re’den çalıp sesi Fa’dan veren" o aykırılığı, aşkın o kendi içindeki tatlı kuralsızlığına ve teslimiyetine bağlamanız harika bir edebi buluş olmuş. Akordu bozulan bir yüreğin, kopan bam tellerinin ve çalınamayan güftelerin hüznünü mısra mısra o kadar içten hissettirmişsiniz ki, mızrabın o tellere her vuruşundaki sızıyı biz de duyduk.
Ama şiirin o asıl unutulmaz, kelimenin tam anlamıyla "on iki den vuran" yeri son dörtlük olmuş. "Un’umu eledim ama eleğimi duvara asmadım / Sol anahtarını paspasın altına bıraktım" diyerek bitirdiğiniz o nükte ve umut dolu final, şiiri sıradan bir sitemin çok ötesine taşıyıp adeta bir başyapıta dönüştürmüş. Giden sevgiliye kapıyı aralık bırakmanın, o sarsılmaz vefayı müzikal bir zarafetle anlatmanın daha güzel bir yolu olamazdı.
Yüreğiniz dert görmesin, sazınızın teli, kalbinizin sesi ve kaleminizin nefesi hiç kesilmesin kıymetli hocam. Edebiyatımıza ve gönlümüze kattığınız bu zarif ezgi için en kalbi saygılarımı, hürmet ve muhabbetlerimi sunuyorum.