Kışın ortasında yakar, kavurur
Canımı tenimden alan gözlerin!
Anka kuşu gibi göğe savurur
Masum hislerimi çalan gözlerin!

Umudun mavisi bakışındadır
Gülün zarafeti nakışındadır
Muhabbet hayatın akışındadır
Durup uzaklara dalan gözlerin!

Nazarın afettir, mehtap kıskanır
Yıldızlar göz kırpar, güneşsin sanır
Büyüne kapılan kullar aldanır
Gönül menzilimde kalan gözlerin!

Yolumu düşürür meyhanelere
Kalbimi çevirir viranelere
Hasretten döndürür divanelere
Beni dertten derde salan gözlerin!

Çok şey istemedim, aşk olsun dedim
Kalbini aç bana, köşk olsun dedim
Gönül mektebinde meşk olsun dedim
Gizli bir sevdadır yalan gözlerin!

Nazarın ödül mü yoksa belâ mı?
Şu okunan ezan mıdır, selâ mı?
Korktum, bakamadım acep elâ mı?
Kanlı giryelerle dolan gözlerin!

Gittiğinden beri gönül viranlık
Kapını aç bana, yalnız bir ânlık
Bir gece gibidir, öyle karanlık,
Güz yaprağı gibi solan gözlerin!

Elim bomboş döndüm her seferinde
Yola gelir misin günün birinde?
Hiçbir şey değildir yerli yerinde
Yüreğimi etti talan gözlerin!

Hasretin gönlümü yakıp da gitti
Bir yabancı gibi bakıp da gitti
En zayıf yerimden sokup da gitti
Zehirli bir akrep, yılan gözlerin!

30 Haziran 2026/Trabzon

M. NİHAT MALKOÇ