1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
55
Okunma
en kolayıydı çocukken takas;
bir avuç bilyeyi verirdin,
alırdın en mavisinden adamlığı.
yokluk vardı tabii,
gazeteden yapardık uçurtmamızı.
biz uçururduk,
önce gökyüzü okurdu yazıları;
sonra rüzgârın dili sürçer,
yazar mıydı, kızar mıydı ne,
yırtılıverirdi kağıtlar.
kelimeler dökülürdü üstümüze harf harf.
şimdi bakıyorum da ceplerime;
ne bilye kalmış, ne uçurtma,
sadece altı çizili yalnızlığım var,
o da bedava.
Hüseyin Çomak
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz