Merhaba.
Merhaba bizim dilimizde her şeyin başlangıcıdır. Bir sonraki cümlen ise ne olduğundur. Uzun zaman oldu yazmayalı, kendi düşlü dilimi unutalı ve mecazi bir şekilde anlatmayalı. Geçmişten unutmadığım tek şey acı, acı, acı, insan hayatının en sadık yanı. Ben bir kurban değilim merak etmeyin, sizin de mezbahalarda öldürülmek üzere olan hayvanlar olduğunuzu bildiğimden. Hep anlatırdım gökyüzü ve ruhlar, ölüm ve yaşam. Kendime acıyamıyorum sizin de acınızı bildiğimden ama benden bahsedeceksek;

Bana ait olmayan bir rüya gördüm en son
Haberci değildi ama öyle umdum
Ellerimle tutamadığım bir kan damlası
Sildiler öylece tezgahtan
Yas tuttum tanrı bana gösterinceye kadar
Adem değildi bir soytarıdan başka

Yaşlanıyorum ve her masal aşkla biten
Toprağıma kürek kürek atılan bir yalan
Tanrım yanlış anlama beni hatasız tanrı olmaz
Sen inandırdıysan bizi kadın ve erkeğin aşk olduğuna
Ne bu eziyet tırtıla kelebek olmaya
Neden bu eziyet hayvan ve insanın doğasına
Yanıldın
Aşk diye bir şey var ama insan ve kendi ölümü arasında

Burada yeni bir şey yok aynı nehirde sıra halinde akan sular gibi
Durmak ve bazen kaçmak istiyorum doğamdan
Ağaç olmak isterdim
Yağmur olmak
Çiy tanesi
Neden her şeyin bir kaderi ve kediri var

Söyle bana, kim seni nasıl öldürdü cennetteki babamız
Öyle ki kendimizi öldürmeye tasarlı yaratırıklarız
Ve neden söz verdin o gece buluşacağımıza cennette

Planı yok ettin kendi ellerinle
Ve yoksun kıyamet günlerimizde