Yazılan destanları okuyorum bitmiyor
İnsanı anlamaya artık gücüm yetmiyor
Her kime değer versem bir beş kuruş etmiyor
Ey benim abdal gönlüm uyan artık gafletten

Bütün sevinçler yarım beyhude geçti ömrüm
Hiç mi insan kalmadı yoksa ben bir körmüyüm
Öğrenmek istiyorum tutsakmıyım hürmüyüm
Ey benim abdal gönlüm uyan artık gafletten

Gördüğüm suretleri insan sandım kaç kere
Gözlerimin Şulesi aktı döküldü yere
Gözlerim oluk oluk sanırsın oldu dere
Ey benim abdal gönlüm uyan artık gafletten

Kırılan hayalleri topladım attım çöpe
Yollar labirent oldu şaşırdım doğru nere
Bir hışımla savruldum ömrün bittiği yere
Ey benim abdal gönlüm uyan artık gafletten

Bitmedi bitmeyecek sanırım çifte yüzler
Gün gelir tutulur mu vaatler ve de sözler
İçimdeki o çocuk boşuna yolu gözler
Ey benim abdal gönlüm uyan artık gafletten


MERYEM URAZ

30 _ 06 _ 2026 _ sali

ANKARA


Kıymetli dostlardan esintiler
Gönül dolusu teşekkürler

Sevgi denen duygular, birer ateş kor imiş
Gönül gözü kapalı, bu yüzden de kör imiş
İnsan doğmak kolayda, insan kalmak zor imiş
... Bıktım usandım artık, bitmez kötü niyetten
... Ey benim deli gönlüm, uyan artık gafletten........Aşık Lüzumsuz


Güz fırtınası vurmuş, bağın bostanın talan,
Doğruyu kime sorsan dili her yanı yalan,
Söyle koca dünyada var mıdır baki kalan?
Ey benim abdal gönlüm uyan artık gafletten.

Mesut Tütüncüler

Gönül bağım virane, niye tütmez ocağım?
Günün her saatinde yollara mı bakayım?
Artık kendimi bile ısıtmıyor sıcağım,
Dilek mendillerini dallara mı takayım?
Hoşoğlu