Gerek yok beyhude siteme, söze,
Gerek yok feryatla vurmaya dize,
Şimdi bu sevdadan geriye bize,
Karanlık düşleri aklamak düştü...

Suskun sözlerinle aklımı alıp,
Gönül sarayımı sinende bulup,
Karşımda amansız bir aşka dalıp,
Bitmeyen sevdayı yoklamak düştü.

Gözlerinden her gün yaşlar dökerken,
Kendi ellerinle sabır ekerken,
Sana zulmedeni her an çekerken,
Kaderin hükmünü beklemek düştü.

Kötülük bilmeyen gönlü burukla,
Hep ızdırap yüklü kalbi kırıkla,
Hüzün ve hicranla dolu bir okla,
Vurulan yüreği saklamak düştü.

Ne bende bir iz var, ne sende bir giz,
Aşılmaz dağ oldu sanki bu deniz,
Madem ki birleşti yolumuz sessiz,
Kırılan kalpleri paklamak düştü.

Vicdanın tartısı gül olmuş sende,
Ne bir cefa kaldı ne hüzün bende,
Rengarenk rüyalar gördük sayende,
Maziye bir perde eklemek düştü.


...andelip...