adım
fernando..
siz paulismo da diyebilirsiniz



anlamak,
anlamak diyorum.. ne yorucu değil mi ?

anlamak
kadar anlaşılmak....
her şey kadar, hiçbir şey sanki
anlamaktan yorulunca
anlaşılmayı reddederiz..
nasıl desem,
biraz kendimizi vitrine koymak gibi hissederiz

sevgi,
sevgi diyorum.. ne yüce bir duygu değil mi ?
fikir olmaktan çıkar, kavrama dönüşür
ne zaman mı ?
kıskanılacak boyutta en çok kendimizi sevdiğimizde

sahi,
nedir mükemmellik ?
hani,
sahip olamayıp ama taptığımız, tapındığımız
sahip olsak,
varlığını kesin inkar edeceğimiz
insan,
insanız ya sonuçta, kusur hep vardır vasfımızda

inanın
savaş diye bir şey olmazdı ego icat edilmeseydi
"kazandık", "yendik" denilen her şey
komedi dram yenilgidir, gişesi olmayan tiyatralda
tanışın artık yenilginizle, taşıyın sancağınızı keyifle

ruhunuz,
ruhunuz diyorum, bedeninizde kendini aradığında
kaçın, gezin uzaklarda
tanrı
yardımcınız olsun ve ruhunuz asla sizi bulamasın
der Fernando..


nihayetinde,
mutlu mu olmak istiyorsunuz ?
tanışan o vakit,
“hiçbir şey istememenin mutluluğu”yla

şimdilik hepsi bu....




imbatto626